MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalının sevk ve idaresindeki araç ile müteveffa ... 'a çarpması sonucu Ramazan'ın vefat ettiğini, davalı ... şirketine yapılan müracaat sonucu az bir miktarda ödeme yapıldığını ancak zararı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... ve Emine için 8.000,00'er TL maddi, 15.000,00'er TL manevi, davacı ... için 5.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 51.000,00 TL tazminatın davalılardan (sigorta şirketinin yaptığı ödeme mahsup edildikten sonra kalan maddi tazminat miktarından poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kaydıyla) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ...'in kusursuz, müteveffa yaya ... davranış faktörlerinin sonuç üzerine %100 oranında müessir olduğu gerekçesiyle davanın reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen
kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi- manevi tazminat istemine ilişkindir.
492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri gereğince nisbi karar ve ilam harcı davanın tamamen veya kısmen kabulü halinde hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanır. Davanın tamamen reddi halinde maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesine rağmen davacıların nisbi karar ve ilam harcı ile sorumlu tutulması doğru değil bozma sebebi ise de, bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinde yazılı "Alınması gereken 870,95 TL harçtan peşin alınan 151,50 TL'nin mahsubu ile bakiye 719,45 TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına," ibaresinin çıkarılarak yerine "Başta peşin alınan 151,50 TL harçtan maktu 25,20 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 126,30 TL'nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacılara iadesine," ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.