MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; müvekkili şirkete kasko sigortası ile sigortalı olan aracın seyir halinde iken yol üzerinde bulunan çukura düşerek hasarlandığını, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, zararın yolun bakım ve onarımından sorumlu olan davalı idarenin gerekli önlemleri almaması nedeniyle meydana geldiğini belirterek 969,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.
Davalı tarafa karardan önce dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu kararda davacı vekili tarafından 969,00 TL tazminatın tahsili talep edilmiş olup mahkemece davanın usulden reddine verilmiştir.
Temyize konu anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, verilen miktar itibariyle taraflar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün taraflar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.03.2016 gününde oybirliğiyle verildi.