MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Davacı vekili, davacının desteği ...'ın sürücüsü olduğu, davalıya trafik sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu desteğin vefat ettiğini belirterek şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.000,00 TL cenaze giderinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın iki yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; KTK'nun 109/1 maddesi uyarınca 2 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra davanın açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109. maddesinde motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazmini için kaza gününden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüş, aynı maddenin ikinci fıkrasında, davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda Ceza Kanunu'nun öngördüğü ceza zamanaşımının (sürücü, işleten veya diğer sorumlular için fark gözetilmeksizin) uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ceza zamanaşımının uygulanması bakımından, sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturması yeterli olup, ayrıca fail hakkında mahkumiyet kararı ile sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı gerekmemektedir (HGK'nun 10.10.2001 gün 2001/19-652 E, 2001/705 K)-(HGK'nun 05.06.2015 gün 2014/17-2198 E, 2015/1495 K).
Somut olayda; dava konusu kaza 02/11/2007 tarihinde meydana gelmiş ve davacıların desteği bu tarihte vefat etmiştir. Mahkemece, davalı vekilinin olayda 2 yıllık zamanaşımının uygulanması gerektiği, ceza zamanaşımının uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçelerine dayanan zamanaşımı itirazı kabul edilerek davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş ise de, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesindeki davanın cezayı gerektiren bir fiilden doğmuş olması ve Ceza Kanunu'nun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş bulunması halinde, bu sürenin maddi tazminat talepleri için de geçerli olacağına dair hükmü uyarınca ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerekecektir. Buna göre, dava açılması ceza zamanaşımına tabi olup, mahkemece yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy