MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Davacı vekili; davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında davacının ağır şekilde yaralandığını, kazada davacının kusursuz olduğunu, kaza nedeniyle %37 oranında kalıcı şekilde sakat kaldığını,günlük ihtiyaçları için dahi desteğe ihtiyacı bulunduğunu, ATK raporunda sürücü ...'ın %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini Akşehir 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/61 E., 2015/329K. Sayılı kararında kusur ve maluliyetin tespit edildiğini belirterek 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek bankarın uyguladığı en yüksek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili; davacının manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, davacının yaralanmasının ameliyatla giderilebilecek ölçüde olduğunu, %37 oranında sakatlığının kalıcı sakatlık olmadığını, kaza nedeniyle davacıda kalıcı bir iz ve emare kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 35.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16.01.2014 tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
6098 sayılı TBK'nun 56. (818 sayılı BK'nun 47.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu davacının kaza nedeniyle duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kazanın meydana geldiği tarih de göz önünde bulundurularak davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, bir miktar yüksek manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy