MAHKEMESİ: Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
Davacılar ..., ..., ..., ... ile davalılar ..., ..., ... Loj. Dağ. Dep. Taş. Tic. AŞ arasındaki tazminata ilişkin davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.02.2017 gün ve 2014/410-2017/41 sayılı karara karşı davalılar ... Loj. Dağ. Dep Taş Tic. AŞ, ... vekili ve ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi'nce verilen 29.06.2017 gün ve 2017/619 esas 2017/661 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... Loj. Dağ. Dep Taş Tic. AŞ ve ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kagıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı ...'ın idaresindeki araca, diğer davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpmasıyla oluşan kazada, davalı ...'ın idaresindeki araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlu/ kardeşi ... öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ve 400.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 02.02.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle, davacı ... ve ... yönünden toplam maddi tazminat taleplerini 49.560,28 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... A.Ş. vekili, davaya konu kazada davalı ...'ın ağır kusurlu olduğunu ve kendi sürücülerinin kusuru bulunmadığını, sürücülerinin kusursuzluğu nedeniyle davalı şirketin istihdam eden ve işleten sıfatıyla zarardan sorumlu tutulamayacağını, talep edilen manevi tazminatların çok yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., talep edilen manevi tazminat miktarının çok yüksek olduğunu, davacılar yakınının talebi üzerine onun tarafından kiralanan aracı kullandığını, bir nevi hatır taşıması yaptığını, alkollü olduğu bilinerek araca binen desteğin müterafik kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı baba ... için 20.000,00 TL, anne ... için 20.000,00 TL. ve diğer davacı kardeşler için 10.000,00'er TL. Olmak üzere toplam 60.000,00 TL. manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline; davacı ... ve ... için 24.805,14'er TL. destekten yoksun kalma tazminatının, 25,00'er TL'sinin dava tarihinden ve kalan kısmının ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline dair verilen hükme karşı, davalı ... A.Ş. vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından; davalıların zarardan müteselsilen sorumlu olması nedeniyle kusur oranlarına göre tazminatın paylaştırılmasında bir usulsüzlük olmadığı, davacıların ölen yakınlarının müterafik kusuru nedeniyle tazminattan yapılan indirim oranının yerinde olduğu, davalılar vekillerinin istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, tüm davalılar vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-B,1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; bu karar, davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... Bostan vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Ek Madde 1 uyarınca, HMK'nun 362/1-a maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 2017 yılı için 41.530,00 TL'ye yükseltilmiştir.
Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Her bir davacı için hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları ile davacı ... ve ... için hüküm altına alınan maddi tazminat miktarları, yukarıda anılan sınırın altında olup temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden; davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin, HMK'nun 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca REDDİNE; kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalılar ... Loj. Dağ. Dep Taş Tic. AŞ ve ...'a geri verilmesine 25/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy