MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.11.2019 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; destek...'in 23/09/2011 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, kaza yapan aracın davalı ... şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, sürücü hakkında açtıkları tazminat davasının lehlerine sonuçlandığını, sehven sigorta şirketi hakkında dava açmadıklarını belirterek tahsilde tekerrür olmamak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile aksi halde sigortanın kısmi ödeme tarihi olan 2012 yılı 7. ve 12. ayından (öğrenme-ihbar sayılacağından) itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekili 13/04/2017 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 68.819,91 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; davanın zamanaşımı nedeni ile reddini, davalı şirketçe davacıya ödeme yapıldığı ve buna ilişkin ibraname olması sebebi ile davalı şirketin davacı tarafından ibra edildiğinin kabulünün gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep emiştir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile 68.819,91 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...'nden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere 01/07/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 02/07/2015 tarihli 2012/88 esas 2015/203 karar sayılı kararı ile hükmedilen tazminat yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b,2 maddesi uyarınca Doğanşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/06/2017 tarih 2016/78 Esas 2017/224 Karar sayılı kararının yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına ve davanın KTK'nun 111. maddesinde öngörülen iki yıllık hak düşürücü sürenin dolmasından sonra 11.03.2016 tarihinde açılmış olmasına göre davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açılmış olması nedeniyle reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy