MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf isteminin reddine dair verilen hükmün temyizine yönelik talebin reddine dair verilen ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, 15.03.2009 tarihinde, müvekkillerinin oğlu ... 'ın, yolcu olarak bulunduğu davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortalı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak davası olarak davacılar için ayrı ayrı 3.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 10.10.2017 tarihinde taleplerini davacı anne ... için 20.506,58 TL'ye, davacı baba ... için 16.053,89 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... Şirketi vekili, talebin reddini savunmuştur.
Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacıların talebinin kabulü ile davacı anne ... için 20.506,58 TL ve davacı baba ... için 16.053,89 TL destekten yoksun kalma tazminatının 20.07.2017'den tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı ... şirketi vekili tarafından itiraz edilmiş; İtiraz
Hakem Heyetince, itirazın kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasına, davacıların başvurularının reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 27.04.2017 tarih ve 2017/İHK-1375 sayılı kararına yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 5684 sayılı Yasanın 30/12. ve HMK'nın 346/1 ve 352. maddelari gereğince istinaf isteminin reddine karar verilmiş; davacılar vekili tarafından bu karara karşı yapılan temyiz başvurusu ek karar ile kesinlik nedeni ile reddedilmiş, verilen ek karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
1- Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 05.07.2018 tarih, 2018/2502-2018/1061 sayılı kararı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 20.09.2018 tarih, 2018/2502-2018/1061 sayılı ek kararının kaldırılarak davacılar vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.
2-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Başvuranlar yönünden 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir başvuran yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir. Bu sebeple başvuranlar yönünden artırılan dava değerlerine göre karar kesin niteliktedir. Davacılar yönünden temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 05.07.2018 tarih, 2018/2502-2018/1061 sayılı kararı ile 20.09.2018 tarih, 2018/2502-2018/1061 sayılı ek kararının KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan
nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin itiraz hakem heyeti kararının kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, ilam örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 17/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.