MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; davacılardan ...'nin eşi, diğer müvekkillerinin ise babaları olan ...'nin davalılardan ... ... Hazır Beton San. ve Tic. Ltd. Şirketinin işleten ve ruhsat sahibi ve yine davalılardan ...'in sürücüsü olduğu aracın 11.06.2013 tarihinde çarpması sonucunda kaldırıldığı hastanede vefat ettiğini, davacıların murislerinin ölümü nedeni desteğinden mahrum kaldıklarını ve derin bir üzüntü yaşadıklarını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, her bir davacı için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 20.000,00 TL, diğer davacılar için 12.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ... Adli Tıp Kurumu
Trafik İhtisas Dairesinden alınan 14.12.2015 tarihli rapor ile davalı sürücü ...'in kusursuz, müteveffa yaya ...'nin ise %100 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş, dolayısı ile meydana gelen kazada davalı tarafın herhangi bir kusurunun olmadığı, davacıların murisi yaya ...'nin %100 oranında kusurlu olduğu sabit olduğundan, açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağında, 10.06.2013 günü saat 12.20 sıralarında davalı sürücü ... sevk ve idaresindeki 28 K 0710 plakalı kamyonla gidiş yönüne göre sağdan yola girerek sol tarafa geçmek isteyen yayaya kaplama üzerinde çarpması sonucu, yaya ...' nin ölümü ile neticelenen dava konusu olayın meydana geldiği, olay yerinde yolun bölünmüş, tek yönlü, sağda yaya kaldırımı bulunduğu, orta refüjün demir bariyerlerle ayrıldığı, yaya geçidinin olmadığı, meskun mahaldeki hız limitinin 85 km/s olduğu, yolda fren izinin olmadığı, 154 metre mesafede viraj levhası bulunduğu, çarpma sonrası yayanın düştüğü yer ile aracın en son, frensiz vaziyette, durduğu yer arasındaki mesafenin 82 metre olarak ölçüldüğü, bu tespitlere göre, sürücü ...'in “aracının hızını dönemeçlere girerken, dönemeçlere yaklaşırken azaltmamak” kuralını ihlal ettiği, yaya ...'in de “yetkili kişilerin bulunmadığı, ışıklı işaretlerin olmadığı yerlerde yaklaşan aracın hızını gözönüne almadan ve uygun zamanda geçmediği için” kusurlu, olduğu, belirlenmiştir. ... Cum. Başsavcılığı’nca alınan ATK Trafik İhtisas Dairesi'nin 15.11.2013 tarihli raporuna göre, müteveffa ...'in asli kusurlu, sürücünün tali kusurlu olduğu, belirlenmiştir. Mahkemece alınan ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 14.12.2015 tarihli raporu ile, dosya kapsamı, ekli ceza dosyası evrak suretleri ile birlikte, tümü ile tetkik edildiğinde kazanın olay kısmında anlatılan şekliyle meydana geldiği, olay yeri meskun mahal olarak kabul edilmişse de mahaldeki hız limitinin 85 km/s, olduğu ve orta demir bariyerler bulunduğu da dikkate alındığında olaydaki asli ve tek kusurlunun müteveffa yaya ... olduğu, davalı sürücünün kusurunun olmadığı, bu nedenle ceza aşamasında olayla ilgili olarak düzenlenmiş olan 15.11.2013 tarihli raporda davalı sürücü ...'in de kusurlu olduğu şeklindeki değerlendirmeye iştirak edilemeyeceği, bu nedenlerle davalı sürücü ...'in kusursuz, müteveffa yaya ...'nin ise %100 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/658 esas sayılı dosyasında, ... Cum. Başsavcılığı’nca alınan ATK Trafik İhtisas Dairesi'nin 15.11.2013 tarihli raporu esas alınmış, müteveffa ... asli kusurlu, sürücü ... tali kusurlu kabul edilerek hüküm kurulmuş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
Dosyada mevcut raporlar ve kaza tespit tutanağı arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.