MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22.
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R -
Davacı vekili; müvekkili ...’in sevk ve idaresindeki bisikletle, davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki aracın 10/11/2014 tarihinde karıştıkları çift taraflı trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu beyanla; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ve belirsiz alacak davası olarak, şimdilik 2.100,00 TL geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini 03/03/2017 tarihli bedel artırım dilekçesiyle 5.788,87 TL geçici iş göremezlik, 229.449,06 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 235.237,93 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı ...Ş. Vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 01/06/2017 tarihli, 2015/50 esas 2017/434 karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Davacının davasının kabulü ile 5.788,87 TL geçici iş göremezlik, 229.449,06 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 235.237,93 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, dair verilen karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine aşağıda dökümü yazılı 12.348,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.