MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı ...'in kusuru ile meydana gelen kazada davacıların desteği ...'in vefat ettiğini belirterek, ...da için 50.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, ..., ... ve ... için 30.000,00'er TL maddi, 20.000,00'er TL manevi, ... ve ... için 20.000,00'er TL manevi, ... ve ... için 15.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, maddi tazminat taleplerini yargılama esnasında, ... için 138.398,11 TL, ... için 52.618,00 TL, ... için 39.744,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; ... için, 138.398,11 TL maddi 8.000,00 TL manevi, ... için 23.247,75 TL maddi 5.000,00 TL manevi, ... için 52.618,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, ... için 23.247,75 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, ... ve ... için 3.000,00'er TL manevi, ... ve ... için 1.500,00'er TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.
Mahkemenin hükme esas aldığı aktüer raporunda CSO 1980 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel ömür süresinin belirlendiği görülmektedir. Oysa, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemiz'in yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve hak sahiplerinin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru değildir.
3-Kabule göre de; vefat edenin bakımından yararlanan eşin, yeniden evlenmesi veya fiili olarak bakım ihtiyacını karşılar biçimde birliktelik yaşaması halinde, bakım ihtiyacının sona erdiği ve yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olacağı dikkate alınarak, hayatta kalan eşin desteklik süresi içerisinde yeniden evlenme ihtimalinin belirlenmesi gerekir. Bu bağlamda, eşin yaşı, 18 yaşından küçük çocuk sayısı, sağlığı, görünümü, ekonomik durumu gibi etkenler değerlendirilerek bu belirlemenin yapılması gerekir.
Dairemiz'in içtihatları gereği; evlenme ihtimali oranları belirlenirken, destek gören eşin rapor tarihindeki yaşına göre, (HGK'nın 1.10.2019 tarihli, 2017/17-2038 E, 2019/979 K sayılı kararı bu yöndedir.) AYİM Evlenme İhtimali Tablosu'ndaki belirlemelerin esas alınması gerekmektedir. O halde, davacı eş ...'nın 24.4.2013 rapor tarihindeki yaşının 35 olduğu, buna göre AYİM tablosuna göre evlenme ihtimalinin %17 olduğu ve 18 yaşından küçük üç çocuğu bulunduğu gözetilerek her bir çocuk sebebi ile %5 indirim yapıldığında davacı eş Ferda'nın evlenme ihtimalinin %2 olduğu gözetilerek hesaplama yapılması gerekirken; hiç evlenme indirimi yapılmaması doğru görülmemiştir.
SONUÇ; Yukarıda 1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a geri verilmesine 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.