MAHKEMESİ :Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen yerel mahkeme kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/11/2018 tarih ve 2018/309-2018/1453 E-K sayılı kararının Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar vekili, 7/02/2016 tarihinde ... sevk ve idaresindeki ...plakalı otobüs ile ... istikametinden ... istikametine seyir halinde iken tek taraflı trafik kazası meydana geldiğini, bu kaza sonucunda ...plakalı otobüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin oğlunun vefat ettiğini, kazanın oluşumunda otobüs sürücüsü ...'in kusurlu bulunduğunu belirterek kazaya karışan ...plakalı otobüsün kaza tarihi olan 27/02/2016 tarihinde geçerli bir Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesinin bulunmaması sebebi ile 175.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın HMK 114 uyarınca husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun gerekçeye hasren kısmen kabulüne, HMK'nın 353/1/b-2. maddesi uyarınca mahkemenin 23.11.2017 tarih ve 2016/367-2017/839 esas ve karar sayılı kararının gerekçeye hasren kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b/2. maddesine göre yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeni ile ve zorunlu ferdi koltuk sigortasına dayalı olarak maddi tazminat talebine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kısmen kabul kararı usule ilişkin olarak verilmiş bir karar olup Heyetçe verilen 01/11/2018 tarihli kararda davalı lehine AAÜT gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/II maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın 4 nolu bendinde yer alan "16.450,00 TL vekalet ücretinin" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "1.980 TL" ibaresinin eklenmesine hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 04/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.