(5237 S. K. m. 53, 62, 116, 119)
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması nedeniyle nitelikli halin söz konusu olması, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 116/4 maddesinde düzenlenen suçun gece vakti işlenmesinin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden; suça sürüklenen çocuk üzerine atılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 62/1,53 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-d ve 67/4. maddelerinde öngörülen 22 ,5 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin ve zamanaşımı süresini kesici son işlem olan son mahkumiyet tarihi olan 12/11/2015’den itibaren 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar dolmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar ... ve ... hakkından hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanıkların, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluklarında yargılama yapılarak mahkumiyetlerine karar verilmesinin savunma haklarının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca sanık ...’ın başka suçtan Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda, sanık ...’un ise Bandırma 2 nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olmaları ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talepleri de bulunmayan sanıkların, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)