(5237 S. K. m. 37, 53, 141) (5271 S. K. m. 196, 254)
Sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nın 141, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası (6 kez) ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarih, 2013/83 Esas ve 2014/59 Karar sayılı kararına ilişkin sanığın temyizi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/01/2017 tarih, 2015/23320 Esas ve 2017/181 Karar sayılı kararıyla;
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıkların, katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki Hasan Çavdara'a yönelik eylemleri hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan sanıklar hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıkların ... ve ...'nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanıkların, katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabul ve uygulamaya göre;
T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, karar verilmiştir
İTİRAZ NEDENLERİ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 27.04.2020 tarih ve 2020/26929 sayılı yazısı ile;
ANLATIM VE TALEP:
"Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/83 Esas 2014/59 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; sanıklar ... ve ... haklarında 6 müştekiye yönelik işledikleri hırsızlık suçlarından yapılan soruşturma sonucunda sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından TCK'nın 37/1 maddesi delaletiyle TCK'nın 141/1, 53 ve 63 maddeleri uyarınca 6 kez , diğer sanıklar ..., ... ve ... haklarında suç eşyasının satın alınması kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2013 tarih ve 2012/79226 soruşturma, 2013/894 esas sayılı iddianamesiyle Bursa 2. Asliye Ceza mahkemesine kamu davası açıldığı, sanıklar ... ve ...'nin tutuklu olarak yargılandıkları, her iki sanığın da 14/02/2013 tarihli ilk celsede savunmaları alındıktan sonra tahliyelerine karar verildiği, sanık ...'nin duruşmadan vareste tutulma hususunda bir talepte bulunmadığı gibi mahkemece bu hususta da bir karar verilmediği, sanıklar tahliye edildikten sonra duruşmalara katılmadıkları, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanıklar ... ve ...'nin müştekilere yönelik işledikleri hırsızlık suçlarından ayrı ayrı 6 kez TCK'nın 141/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ve hak yoksunlukları ile sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58 maddesi uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, diğer sanıkların beraatlerine karar verildiği, söz konusu kararın tefhim olunduğu celsede sanık ...'nin mahkemenin yargı çevresinde olan Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olmasına rağmen duruşmada hazır edilmeksizin karar verildiği, verilen kararın sanık ...' ye hükümlü bulunduğu Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği ;
Hükmün sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığımızca hükmün onanmasına karar verilmesinin talep edildiği,
Yüksek Dairenizin 09/01/2017 tarih, 2015/23320 Esas ve 2017/181 Karar sayılı kararı ile sanıkların katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki ...'a yönelik eylemleri hakkında hükmün onanmasına, katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri hakkında hükmün bozulmasına karar verildiğinin anlaşıldığı" belirtilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ:
"Cumhuriyet Başsavcılığımızla Yüksek Daireniz arasındaki itiraza konu uyuşmazlık; sanık ... hakkında Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada sanığın duruşmalardan vareste tutulma talebi olmadığı halde ve mahkemenin de bu konuda verilmiş bir kararı bulunmadığı halde, sanığın mahkemece hakkında karar verildiği celsede mahkemenin yargı çevresinde bulunan Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu halde sanığın hükmün tefhim olunduğu duruşmaya katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanmasına ilişkin olup, Yüksek Dairenizin sanık ...'nin katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki ...'a yönelik eylemleri hakkında vermiş olduğu hükmün onanmasına ilişkin kararına karşı Cumhuriyet Başsavcılığımızca yukarıda belirtilen gerekçeyle itiraz yoluna başvurulması gerektiği" belirtilmiştir.
SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;
" Yukarda açıklanan nedenlerle 6352 sayılı yasanın 99.Maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2. fıkra uyarınca İTİRAZIMIZIN KABULÜ ile Yüksek Dairenizin 09/01/2017 tarih, 2015/23320 Esas, 2017/181 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki ...'a yönelik eylemlerine ilişkin verilmiş olan hükmün onanmasına ilişkin ilamının kaldırılarak;
Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarih, 2013/83 Esas 2014/59 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki ...'a yönelik eylemlerine ilişkin verilmiş olan hükmün BOZULMASINA'na karar verilmesi, itirazın kabul edilmemesi halinde, 6352 sayılı yasanın 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, dosyanın itirazın incelenmesi için Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE karar verilmesi; itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
İTİRAZIN KAPSAMI;
Başka suçtan Bursa Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranıldığından bahisle Dairemizin katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki ...'a yönelik eylemleri hakkında kurulan hükümler için verilen onama kararının kaldırılması istenmiştir.
KARAR;
“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Bursa Cezaevinde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.
Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2020 tarih ve 2020/26929 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/01/2017 tarih, 2015/23320 Esas ve 2017/181 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında katılanlar İsmail Hurmacı, ..., ... ve müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçlarından verilen onama kararının KALDIRILMASINA,
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Bursa Cezaevinde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)