(5237 S. K. m. 53) (5271 S. K. m. 231)
Yerel mahkemece sanıklar hakkında kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, mağdur ...’a karşı kasten yaralama verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi ve tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi hususları ile Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK' nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibari ile infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ün temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... haklarında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve müşteki ...’na karşı kasten yaralama suçlarından verilen hükümler ile sanık ... hakkında müşteki ...’na yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanıkların eylemleri nedeniyle Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04.03.2013 tarihli adli rapor içeriğine göre; müşteki ...’nun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bir durum olduğunun belirtildiği ve başkaca da nitelikli yaralanma tarif edilmemesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/2. maddesi yerine aynı Kanunun 86/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hapis cezaları bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve özel koşulların değerlendirilip buna göre ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen ''Kasıtlı suçtan mahkum olmama'' nesnel koşulunun bulunduğu, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması dolayısıyla zarar meydana gelmediği ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun da zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan olan mağdurun maddi zararının olmadığı da gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, ''Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' öznel koşulunun da hükmolunan cezaların ertelenmesi gerekçesinde gerçekleştiğinin açıklanmış olması karşısında, sanıklar hakkında "Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)