(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar B. Esen ve C. Uyanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı B. Esen adına kayıtlı, davalı C. Uyanık idaresinde bulunan 55 .. 554 plakalı aracın davacı idareye ait davalı R. Çelik idaresinde bulunan 28 .. 005 plakalı araca çarptığını açıklayarak araçta meydana gelen 2.097.850.500 TL hasar bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar B. Esen ve C. Uyanık vekili davanın zamanaşımına uğradığını kusuru ve hasar miktarını kabul etmediklerinin açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Davalı R. Tekin olayda kusurlu olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile toplam 1.857.400.000.TL'nin kusur oranlarına göre 696.525.000.TL'nin davalı R. Tekin 1.160.875.000.TL'nin davalılar B. Esen ve C. Uyanık'tan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar B. Esen ve C. Uyanık vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar B. Esen ve C. Uyanık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Bir trafik kazasında zarar görenin istihdam ettiği kişinin de kusurlu bulunması halinde zarar gören davacının sürücüsü davalı kendi kusuruna düşen zarardan tek başına diğer davalıların kusuruna isabet eden zarar bölümünden diğer davalılar ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğundan bu husus gözetilmeden hüküm kurulması isabetli değildir. Ancak bu husus temyiz nedeni olarak ileri sürülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Yargılama gideri yönünden:
Kabule ve 2 nolu bentte açıklanan nedene dayalı olarak davalı R. Tekin'in 3/8, diğer davalılar B. ve C.'in 5/8 kusur oranlarına göre kendi aralarında müştereken ve müteselsilen sorumlu sayılmaları gerektiği halde davalıların yargılama giderinden müştereken ve müteselsilen sorumlu sayılmaları da doğru değildir. Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu doğrultuda düzeltilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar B. Esen ve C. Uyanık vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün 2. fıkrasındaki 157.800.000 liranın davalılardan alınıp davacı tarafa ödenmesine ifadesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 66.825.000 liranın davalı R. Tekin'den 111.375.000 liranın davalılar C. Uyanık ve B. Esen'den alınarak davacıya verilmesine ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA 25.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy