(818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı C. vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; davalı şirkete ait olup davalı C'nin idaresinde bulunan 34 .. ... plakalı araç ile davacıya ait 48 .. ... plakalı aracın çarpıştıklarını Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan davada davalı C'nin 5/8 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusur oranına göre 1.515.000.000.- TL hasar bedelinin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket temsilcisi kazaya karışan aracın 28.10.1999 tarihinde satıldığını, kaza tarihi itibariyle sorumluluklarının olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Davalı C. vekili kusurun davacıda olduğunu zararın tahsilinin sigorta şirketinden istenmesi gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalı G. Petrol ve Mak. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın husumet ve sıfatı yokluğundan reddine, 1.515.000.000.-TL maddi tazminatın dava tarihi olan 27.03.2000 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı C'den alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı C. vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava trafik kazasından doğan tazminat istemine ilişkindir.
Davalı G. Petrol San. Ltd. Şti. tarafından kazaya karışan 34 .. ... plakalı aracın Büyükçekmece 4. Noterliği'nin 28.10.1999 tarih 4167 yevmiye numaralı satış sözleşmesi ile 2918 SY 20/d maddesine uygun olarak kaza tarihinden önce satıldığından işletenlik sıfatı bulunmadığından davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı C. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
B.K.'nun 53. maddesi hükmünce, hukuk hakimi kusurun takdiri ve zararın miktarının tayinine yönelik ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmasa da, her mahkumiyet kararı o fiilin hukuka aykırılığını tespit etmesi bakımından hukuk hakimine bağlayıcı niteliktedir. Somut olayda Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1999/1375 Esas, 20011917 Karar sayılı kararında davalı sanık C. olayda 5/8 oranında kusurlu bulunarak cezalandırıldığı ve kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Davacı vekili de ceza dosyasındaki 5/8 kusur oranını kabul ederek dava açmıştır. O halde kusur oranını belirleyen ceza mahkemesi kararı ile karardaki kusur oranı davacı tarafından kabul edilmekle davalı yararına usuli kazanılmış hak doğurmuştur. Bu durumda mahkemece 5/8 kusur oranına göre karar vermek gerekirken kesinleşen ceza dosyası davalı yararına oluşan usulü kazanılmış hak dikkate alınmadan davalı aleyhine olan % 75 kusur oranının hükme esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda ( 1 )nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ( 2 )nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı C. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine 26.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy