(818 S. K. m. 41) (2918 S. K. m. 81)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı H. K. vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı H. K. adına kayıtlı ve idaresinde bulunan 59 FL 716 plakalı araç ile sola manevra yaptığı sırada müvekkiline ait 34 UZ 8179 plakalı aracına çarptığını belirterek araçta meydana gelen 8.200.000.000TL'sı hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı H. K. vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını, talep edilen tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini istemiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, davalıya ait aracın müvekkil şirkete sigortalı olmadığını savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 2.050.000.000TL'sı maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı H. K. vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davalı B. S. AŞ'nin temyizi yönünden: Araç B. S. AŞ'ne sigorta ettirilmiş ise de araç maliki M. A. tarafından 27.6.2002 tarihinde davalı Hüseyin'e devredilmiştir. Sigorta şirketinin yeni malik yönünden yükümlülüğü bulunmamasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
2- Davalı H. K'nın temyiz itirazları yönünden: Davalı şahidi R. Ö'nün beyanına göre davacı aracı önünde seyreden traktöre arkadan çarpmıştır.
2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası 'nın 81. maddesinde belirtildiği gibi seyir halindeki araca arkadan çarpan araç asli kusurludur. Şahit beyanı itibariyle somut olayda davalının kazanın oluşuna etkili davranışının bulunduğu belirlenememiştir. Şu hale göre bilirkişi M. B'nin raporunda belirlediği kusur oranları delillere uygunluk arz etmemektedir. Bu itibarla davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu biçimde kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı B. S. AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı Hüseyin vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 6.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy