(1086 S. K. m. 381, 413, 426) (818 S. K. m. 41, 42) (2918 S. K. m. 90)
Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar Cemal ve Necati Ertürk tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı vekili, davalı Necati adına kayıtlı olup, davalı Cemal idaresinde bulunan 19 FD 508 plakalı aracın, müvekkili idaresinde bulunan 06 KFY 01 plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 1.801.000.000 TL tamir gideri, 800.000.000 TL değer kaybı ile işçilik masrafları ve aracın bir hafta kullanılmamasından doğan araç mahrumiyeti bedeli, toplam 3.000.000.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cemal, kusur oranını kabul etmediğini, davacının kendi aracına arkadan çarptığını beyan etmiştir.
Davalı Necati Ertürk; aracın kendisine ait olduğunu, ancak kendisinin kullanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 2.301.000.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar Cemal ve Necati tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "davacıların davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile 2.301.000.000 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ayrıca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/13 D.İş sayılı dosyasındaki tespit masraflarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "davacıların davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile 2.301.000.000 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" ve hükmün altıncı paragrafında da "İskilip Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2003/13 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespit masraflarının davalılardan alınarak davacıya verilmesine" denilmiştir. Kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik olması usul ve yasaya aykırıdır. HMUK.nun 381/2 maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.4.1992 gün 1991/7 esas 1992/4 sayılı kararı doğrultusunda hükmün bozulması gerekir.
3- Delil tespiti masraflarının yargılama giderlerinden olup, faiz yürütülemeyeceği gibi davanın kabul ve ret oranına göre tahsiline karar vermek gerekirken tamamının davalılardan alınmasına karar verilmesi isabetli değildir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazının reddi ile 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 21.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy