(818 S. K. m. 145)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Asiye G. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkiline ait 55 415 plakalı araca davalılardan Hüseyin'e ait Asiye'nin sevk ve idaresindeki 55 .. 862 plakalı araçla çarparak trafik kazasına neden olduğunu iddia ederek 11.500.000.000.TL. hasar ve 2.000.000.000.TL araç mahrumiyeti olmak üzere toplam 13.500.000.000.TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında davalı Hüseyin ile haricen anlaştıklarından bu davalı yönünden davadan vazgeçmiştir.
Davalı Asiye vekili; kusur ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Hüseyin, davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmamış savunma yapmamıştır.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 9.500.000.000.TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Asiye G.'den tahsiline, davalı Hüseyin C. hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, araç mahrumiyetine ilişkin talebin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davalı Asiye G. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
1- Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri borcun tamamından sorumludur. Bir davalı hakkındaki talepten vazgeçilmesi diğer davalının sorumluluğunu etkilemez.
Ancak;
2- BK. 145. maddesi gereğince müteselsil borçlulardan biri tarafından yapılan ödeme tüm borçluların ödeme oranında borçtan kurtulması sonucunu doğurur. Somut olayda davacı vekili 24.2.2003 tarihli dilekçesiyle davalı Hüseyin ile haricen anlaştıklarını bu nedenle davacı araç üzerindeki tedbirin kaldırılmasını ve Hüseyin yönünden davadan vazgeçtiğini bildirdiğinden bu anlaşmanın bir ödemeye ilişkin olup olmadığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Asiye vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy