(2918 S. K. m. 20, 85)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı vekili, davalılardan Murat'ın sevk ve idaresindeki 26 PN 003 plakalı araçla müvekkiline ait olup kendisinin sevk ve idaresindeki 42 AF 437 plakalı araca çarparak trafik kazasına neden olduğunu iddia ederek 3.100.000.000.TL tazminatın 24.2.2004 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Güneş Sigorta A.Ş vekili müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe teminat limitiyle sınırlı olduğunu savunmuştur.
Davalı Erdoğan 26 PN 003 plakalı adına kayıtlı olan aracı 8.2.2004 tarihinde oto satış sözleşmesi ile satarak teslim ettiğini bu tarihten sonra olan kaza ile sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Dava Murat savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu oto satım sözleşmesi gereğince davalı Erdoğan Bora hakkındaki davanın husumet yönünden reddine davalılar Murat e Güneş Sigorta A.Ş hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 1.550.000.000.TL tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasıdır. Kazaya karışan 26 PN 003 plaka sayılı aracın 24.2.2004 kaza tarihinde trafik sicilinde davalı Erdoğan adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20/d maddesine göre trafikte kayıtlı motorlu araçların resmi şekilde yapılmayan satış ve devirleri geçersiz olduğu gibi davalı Erdoğan olay tarihinde işleten sıfatı bulunmadığını inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır. Gerçekten de davalı tarafından dayanılan adi yazılı belge her zaman düzenlenebilecek niteliktedir. Bu durumda mahkemece davalı Erdoğan'nın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 85. maddesi gereğince araç maliki işleten sıfatıyla tazminatla sorumlu tutulması gerekirken hakkındaki davanın husumet yönünden reddinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 7.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy