(818 S. K. m. 42, 105)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket adına kayıtlı davalı Hikmet Yavuz idaresinde bulunan 06 ... 81 plakalı aracın müvekkiline ait 52 ... 318 plakalı araca çarpması nedeniyle araçta 4.500.000.000.TL değer kaybı belirlendiğini aracın 40 gün tamirde kalması nedeniyle ikame araç bedelinin 4.000.000.000 TL' ya yakın olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000.000 TL değer kaybı. 1.000.000.000 TL ikame araç bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş, 18.02.2005 tarihli dilekçesi ile değer kaybı talebinin 500. YTL araç mahrumiyeti bedelini 1.400.YTL arttırarak talebini toplam 4.000 YTL olarak ıslah etmiştir.
Davalı şirket vekili, istenen tazminat miktarını kabul etmediklerini savunmuştur.
Diğer davalı hakkında açılan davadan davacı vekili vazgeçtiğini bildirmiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.500. YTL değer kaybının olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Ç. İnş. Tic. Ltd. Şti'den tahsiline, diğer davalı hakkında açılan davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş hüküm, davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen değer kaybına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı Hikmet'in temyizi araç mahrumiyeti talebinin reddine ilişkindir. Alınan bilirkişi raporu ve dinlenen şahit beyanlarına nazaran davacının fırıncı olduğu ve kazaya uğrayan aracı ekmek dağıtım işinde kullandığı anlaşılmaktadır. Kaza nedeniyle aracını kullanmadığı sürenin delillerine göre değerlendirilerek davacı lehine, araç yoksunluğu tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi araç mahrumiyeti tazminatı talebinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 23.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy