(818 S. K. m. 41, 47) (1086 S. K. m. 49)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraflar vekilince temyizen tetkiki istenilmiş, davacılar vekilince duruşma talep edilmiş olmakla, duruşma için tayin edilen 27.01.2009 salı günü davacılar M.U. ya velayeten, N.U., M.U., vekili Av. S.A. geldi, davalı ve ihbar olunan taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf Avukatı dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı tarafından kullanılan aracın müvekkilleri N. ve M. oğlu M. ye çarpması sonucunda, M. nin yaralandığı, kaza sonrasında konuşamadığını, yürüyemediğini ve tüm işlerinin annesi ve babası tarafından yerine getirildiğini ileri sürerek ıslah ile 28.205.00 YTL maddi tazminat ile, davacı M. için 30.000.00 YTL ile anne ve baba için ayrı ayrı 10.000.00 YTL manevi tazminatın, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, kesinleşen Asliye Ceza Mahkemesi ilamına göre, kazanın meydana gelmesinde davalının 2/8 oranında kusurlu olduğu, bilirkişi tarafından düzenlenen en son raporda belirlenen maddi tazminatın, davacılar vekili tarafından kabul edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 10.509.31 YTL maddi tazminat ile davacı M. için 10.000.00 YTL, N. ve M. için ayrı ayrı 1.500.00 YTL manevi tazminatın, dava ihbar edilen sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı vekili ve dahili davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davacılar vekili tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen tazminat miktarının kabul edilmiş olmasına göre, davacılar vekili ve davalı Ş.Ç. nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava haksız eyleme dayanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece aleyhine hüküm kurulan A.O. Sigorta A.Ş. kazaya neden olan aracın sigortacısı ise de; hakkında dava açıldıktan sonra verilen davanın ihbarı dilekçesinin tebliği suretiyle davaya dahil edilmiş, mahkemece de sorumluluğuna karar verilmiştir. Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen taraf, dava açıldıktan sonra ek bir dilekçe ile davaya dahil edilemeyeceği gibi " mecburi dava arkadaşlığı" dışında ıslah yolu ile dahi taraf değiştirilemez. İhbar olunan kimse HUMK.' nun 49. maddesi vd. uyarınca davada davalı sıfatını kazanamayacağı gibi, bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz. Buna göre, aleyhinde davacı tarafından açılmış bir dava olmadığı halde A.O. Sigorta A.Ş. aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç : Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı Ş.Ç. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı A.O. Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA duruşmada vekille temsil edilmeyen ihbar olunan davalı A.O. Sigorta A.Ş.'ne vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 301.90 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacılara iadesine, aşağıda dökümü yazılı 951.99 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ş.Ç.'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden A.O. A.Ş.'ne geri verilmesine 27.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy