(818 S. K. m. 41, 47) (2918 S. K. m. 91, 100) (1086 S. K. m. 438) (Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B. 2)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasının kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili dava dilekçesiyle; davalı tarafa zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 7.000 YTL destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihi 9.1.2007 tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda davacı A. için 23.676 YTL ye, İ. ve A. için 16.912'şer YTL ye yükseltmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini, faiz türünün yasal faiz olması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, davacı A. için 23.676 YTL, İ. ve A. için I6.912'şer YTL toplamı 57.500 YTL nin temerrüt tarihi 9.1.2007 den itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulanmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Davalı Sigorta şirketinin trafik sigortalı aracı, özel otomobil olup, ticari araç değildir. Bu yüzden hükmolunan tazminata yasal faiz yerine, avans faize hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendindeki avans faizi tümcesinin çıkarılmasına ve yerine yasal faiz tümcesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.03.2009 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy