(1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Şehmus B. ve davalı Şeyh A. A. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 10.096 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.786YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş; 15.6.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.272YTL artırarak toplam 6.058YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı Şeyh A. A. vekili kusuru, hasarı kabul etmediğini; olayın oluş şeklinin kaza tutanağında belirtilenden farklı olduğunu, müvekkilinin aracının arızalanması nedeniyle dörtlüleri yakıp yolun sağına yanaştığını; duracağı sırada sigortalı aracın müvekkilinin aracına arkadan çarptığını, müvekkilinin aracının park halinde olmadığını, park halinde olsa arkadan çarpma sonucu 5.metreden fazla sürüklenmeyeceğini; güvenlik önlemlerini alacak kadar müvekkiline zaman kalmadan kazanın olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece dosya kapsamına, benimsenen bilirkişi raporuna göre sabit olan davanın kabulü ile 6.058YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Şehmus B. ve davalı Şeyh A. A. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Şeyh A. A. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı Şehmus B. ile davalı Şeyh A. A. vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Kaza tutanağında sigortalı aracın sürücüsüne arkadan çarpma kuralını ihlal ettiğinden 5/8, davalı sürücüye yerleşim birimleri dışındaki karayolunun taşıt yolu üzerinde zorunlu haller dışında park etme veya duraklama ve her durumda gerekli tedbirleri almama kuralını ihlal ettiğinden 3/8 oranında kusur izafe edilmiştir. Dosyada bulunan 14.7.2006 tarihli uzman bilirkişi raporunda aynı kural ihlalleri nedeniyle sigortalı sürücü %65; davalı sürücü %35 oranında kusurlu görülmüştür. Taraf vekillerinin itirazı üzerine alınan 9.5.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda davalı sürücünün arıza nedeniyle yolun sağ şeridinde durakladığı yada park ettiği sırada arkadan gelen araçlar için tehlike oluşturmamak açısından ışıklı işaret veya yansıtıcı cihazları koyup gereken tedbirleri alması gerektiği halde buna uymayarak arkadan gelen sigortalı aracın, aracına arkasından çarpmasına sebebiyet vermesi nedeniyle %60, sigortalı sürücünün aracının hızını aracın teknik özellikleri ile yol, hava, trafiğin gerektirdiği şartlara uydurmadığından, gece vakti yolun sağ şeridinde uyarı tedbiri almadan duraklamakta ya da park halinde bulunan araca önlem alma fırsatı bulamadan arkadan çarpması nedeniyle %40 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş; raporlar arasındaki çelişkiler giderilmediği gibi hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda önceki bilirkişi raporunun değerlendirilmesi de yapılmamıştır.
Bu durumda mahkemece; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için tanık beyanları ve dosya kapsamı da gözetilerek İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi heyetinden kusur ve hasar yönünden yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değil bozma sebebidir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Şeyh A. A. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Şehmus B. ve davalı Şeyh A. A. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 19.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy