(2918 S. K. m. 93) (1086 S. K. m. 438) (Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları (ZMSS) A.1, B.2)
Dava: Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı sigorta vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın tam kusuru ile karıştıkları kazada, müvekkiline kasko sigortası sözleşmesiyle sigortalı araçta oluşan hasara göre sigortalısına 7.837,00 TL tazminat ödediklerini ileri sürerek, bu meblağın yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta vekili, limitle sınırlı sorumlu olduklarını savunmuştur.
Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, değer artış indirimi yapıldıktan sonra 6.125,47 TL'nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline, sigortanın 5.000,00 TL limitle sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta vekilince temyiz edilmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 93. maddesi hükmü ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi Genel Şartlarının A/1. maddesi hükmü uyarınca, davalılardan sigorta şirketi, sigortalı aracın neden olduğu zararlardan, poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile sorumludur. Bunun sonucu olarak ve anılan genel şartların B/2. maddesi hükmüne göre davalı sigorta yargılama giderleri ve vekalet ücreti bakımından da tazminatın limiti aşması halinde sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumludur.
Bu itibarla, mahkemece davalı sigorta yönünden, her ne kadar doğru olarak vekalet ücretleri bakımından limitle sınırlı sorumluluğa karar verilmiş ise de; yargılama giderleri ve harç bakımından da sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumluluğuna ilişkin hüküm kurulması gerekirken, anılan giderler bakımından sigortanın limitle sınırlı sorumluluğuna karar verilmemesi doğru olmayıp, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı sigorta vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 ve 3. paragraflarının sonuna Davalı sigortanın sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulmasına ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı sigorta şirketine geri verilmesine, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy