(2004 S. K. m. 96) (4389 S. K. m. 14, Ek. m. 5) (1086 S. K. m. 388, 432, 438, 489)
Dava: Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen ek kararın hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı 3. kişi vekili, Kahramanmaraş 4. İcra Müdürlüğünün 2009/6349 Esas sayılı dosyasından, haczedilen 34 ... ... plakalı aracı 09.11.2009 tarihinde noterde yapılan sözleşme ile borçludan satın aldığını belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, satışın alacaklılardan mal kaçırma amacı ile yapıldığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davacının dava konusu aracın trafik kaydı üzerine 13.11.2009 tarihinde konulan hacizden önce satın alındığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1. Yerel Mahkeme, temyiz isteminin kanuni süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle reddine karar vermiştir. Davalı bu kararı dahi temyiz etmiştir. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır. Hükmün, tefhiminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 489. maddesinin yollamada bulunduğu aynı Kanunun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığından Yasada öngörülen 10 günlük temyiz süresinin geçtiğinden söz edilemez.
Bu durumda, davalı alacaklının hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından mahalli mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 07.04.2010 tarihli ek kararının bozulması ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.
2. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3. Dava, 3. kişinin İİK'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı taşınır mala ilişkin istihkak davasıdır.
Davalı banka 4389 sayılı Yasaya 5020 sayılı Yasa ile eklenen Ek.5. maddesi kapsamına girdiğinden 4389 sayıl Yasanın 14/5-c maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde aleyhine harç yükletilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamanın tekrarı gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK. 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 07.04.2010 tarihli ek kararının BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının harca ilişkin 2. bendindeki ibarelerin çıkartılmasına 3. bentteki peşin harcın dahil edildiği 222, 30 TL yargılama giderinin silinerek yerine 10 TL ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA 19.12.2005 gün ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanununun 140. maddesi gereğince Vakıflar Bankası harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy