(6762 S. K. m. 4) (818 S. K. m. 41, 45)
Dava: Taraflar arasındaki; tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu kamyonetin, müvekkillerinin desteğinin kullandığı minibüs ile çarpıştıklarını, desteğin öldüğünü, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 54.250,11 TL'nin avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, limitle sınırlı sorumlu olduklarını ve temerrüde düşürülmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların destekten yoksun kaldıkları gerekçesiyle, davanın kabulüne, anılan meblağ toplamının yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destek tazminatı istemine ilişkindir.
Mahkemece hükme esas alınan raporda, desteğin geliri getirtilen maaş bordrosuna göre asgari ücret olarak kabul edilmiş ise de; öncelikle; aynı işyerinden alınan ve dosyaya sunulan şirket kaşeli ve imzalı belgede, desteğin gelirinin aylık 2.000,00 TL olduğu belirtilmiştir. Buna göre, iki ayrı belgede farklı farklı miktarlarda gelir elde edildiği bildirilmiş olup, mahkemece bu çelişkinin giderilmesi gereklidir. Bunun yanında, desteğin gerçek gelirinin belirlenmesi açısından, yaptığı iş, bu işi yapanların emsallerinin ortalama ne kadar gelir elde ettiği hususlarında davacı tarafa ispat imkanının sağlanması, ilgili meslek kuruluşlarından sorulması, gerektiğinde tanık dinlenmesi ve varılacak sonuca göre belirlenen gelir üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, bu hususta tanık dinletilemeyeceği şeklindeki yanlış değerlendirme ile davacı tarafa ispat imkanı tanınmaması da doğru olmamıştır.
2- Kabule göre de; davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan aracın kamyonet olması ve buna göre ticari faaliyet sırasında kazanın meydana gelmesine göre 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gereklidir. Bu nedenlerle kararın bozulması gerekir.
Sonuç: Yukarıda 1. ve 2. bendlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy