(818 S. K. m. 42)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar R. E. ve T. K. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin aracını davalı R. E.'a verdiğini, davalının da aracı bilgisi ve onayı olmadan araç kiralama şirketi sahibi olan davalı T. K.'a verdiğini, aracın kiraya verildiği kişinin kaza yapması sebebiyle hasarlandığını, davalı Başak Sigorta A.Ş. nin davacıya ait aracın kasko sigortacısı olduğunu, zararının sigorta şirketi tarafından ödenmediğini belirterek 21.000 TL. tazminatın davalılar R. E. ve T. K.'dan, 16.000 TL.nin davalı Başak Sigorta A.Ş. den tahsilini talep etmiştir.
Davalı Başak Sigorta A.Ş. vekili hasarın kasko sigortası teminatı kapsamında olmadığını, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar vekili, aracın kiralanmadığını, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Başak Sigorta A.Ş. hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 11.000 TL. araç bedeli, 1.000 TL. araç mahrumiyeti bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar R. E. ve T. K.'dan tahsiline karar verilmiş hüküm davalılar R. E. ve T. K. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Davacı vekili dava dilekçesi ile araç mahrumiyeti bedelini de talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile aracın onarımının ekonomik olmadığı tespit edildiğine göre aynı model ve özelliklere sahip bir aracın yerine yenisinin alınabilmesi için geçecek makul süre belirlenerek, bu süre için davacı yararına araç mahrumiyeti bedeline hükmedilmesi gerekirken tamir ve bakım süresince yaptığı düşünülen B.K. 42. madde gereğince takdir edilen miktara araç mahrumiyeti bedeli olarak hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
3-) Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilamının üçüncü maddesi yanlış değerlendirilerek Başak Sigorta A.Ş. hakkında bozma yapılmadığı gerekçesi ile bu davalı hakkında verilen kararın kesinleştiği belirtilerek yeniden hüküm kurulmamıştır. Ancak davalı Başak Sigorta A.Ş. davacıya ait aracın kasko sigortacısı olup taraflar arasında geçerli poliçeye göre Ziraat Bankasının rehin hakkı sahibi olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Kasko sigorta poliçesine göre sigortalı konumunda olan, rehin hakkı sahibi olduğundan sigorta şirketinden tazminat talep etmek hakkının da öncelikle ona ait olması gerekir ve sigorta ettiren ancak sigortalı malın dain ve mürtehini olan ve lehine sigorta edilenin açık muvafakatini almak ve şayet kendi menfaati de zedelendiği takdirde, tazminat istemek hakkına sahip olur. Mahkemece bozma ilamı gereğince ziraat bankasına yazılan yazıya, davacının borcu bulunmadığı cevabı verilmiş olması sebebiyle davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davalı Başak Sigorta A.Ş. nin sorumluluğunun taraflar arasında geçerli kasko sigortası genel şartlarına göre değerlendirilerek, davacıya ait aracın, kiralık araç olarak kullanıldığı, kasko sigortası genel şartlarında, özel aracın sigortacının bilgisi dışında ticari olarak kullanılması teminat dışı bir hal olarak düzenlenmemiş olduğu, tahakkuk ettirilen prim ile aracın kiralama şirketince kullanılacağının bilinmesi durumunda ödenmesi gereken prim arasındaki oran belirlenip, bu orana göre hasardan indirim yapılarak, sigortaca ödenmesi gereken tazminatın belirleneceği hususları da gözetilerek karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar R. E. ve T. K. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istenmesi halinde temyiz eden davalılar R. E. ve T. K.'a geri verilmesine, 01.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy