(2004 S. K. m. 278)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı E. A. vekili ve davalılar M. Ç. ile E. E. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı vekili davalı M. Ç.'nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait 215 ada 86 sayılı parsel üzerindeki 20 nolu dükkanın ¾ payı ile 215 ada 82 sayılı parsel üzerindeki 24 nolu dükkanın ½ payını davalı E. A.'a, 866 ada 19 sayılı parsel üzerindeki 7 nolu bağımsız bölümü ise davalı E. E.'e sattığını, davalı E.'ın satın aldığı dükkanları ise yine diğer davalı E. E.'e sattığını öne sürerek E. tarafından satılan taşınmazların belirlenecek değerinin kendisinden tahsilini ayrıca yapılan tasarrufların iptali ile kendilerine cebri icra yetkisi verilmesini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece İİK.nın 278/III-1-2 maddeleri uyarınca davanın kabulüne ve davacı tarafa taşınmazlar üzerinde cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı E. A. vekili ve davalılar M. Ç. ile E. E. tarafından temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tasarrufun iptaline karar verilmesi ve dava konusu taşınmazlar üzerinde davacı tarafa cebri icra yetkisi verilmesi halinde davacı tarafa ayrıca tazminat ödenemeyeceğine, davalı E.'nin tasarruf tarihinde borçlu davalının eşi, diğer davalı E.'ın ise baldızı olması nedeniyle İİK.nın 278/III-1-2 maddesi uyarınca yapılan tasarrufun iptaline karar verilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekili ile davalı E. A. vekili ve davalılar M. Ç. ile E. E.'in temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 423,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar E. A., M. Ç. ile E. E.'den alınmasına, 19.12.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 140.maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy