(6100 S. K. m. 266)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Konya İl Özel İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı tarafın işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında müvekkiline ait aracın hasarlandığını, tesbit raporuna göre aracın pertinin uygun görüldüğünü belirterek davalı sigorta şirketi poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere şimdilik 10.000 TL. nın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş; 20.4.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 15.600 TL daha artırarak toplam 25.600 TL. nın davalı idareden olay tarihinden davalı sigorta şirketinden dava tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı G... Sigorta AŞ. müvekkilinin sigortalının kusuru oranında azami teminat limiti ile sorumlu olduğunu temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Konya İl Özel İdaresi vekili tespit raporunu kusuru kabul etmediğini olayda müvekkiline ait aracın sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, müvekkiline ait aracın sadece sol dikiz aynasında hasar oluştuğunu davacı şirketin aracının sürücüsünün olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulü ile 25.600 TL tazminatın davalı G... Sigorta AŞ. den poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere dava tarihinden diğer davalı Konya İl Özel İdaresinden olay tarihinden işleyecek avans faizi ile müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Konya İl Özel İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Konya İl Özel İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Olayla ilgili düzenlenen 1.6.2010 tarihli kaza tesbit tutanağında davalı taraf aracının sürücüsü M. A. Ç.'in yönetimindeki kamyon ile gidiş istikametine göre sol tarafta bulunan kum ocağına girmek için dönüş yapmaya başladığı esnada aynı istikamette arkasında seyir halinde bulunan ve davalı aracını geçmeye çalışan davacı şirkete ait küçük yolcu minibüsünün geçiş sırasında davalı aracının sol dikiz aynasına çarptığı ve yoldan çıkarak sol bankot üzerinde 68 mt gittiği direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından yoldan çıkarak devrilmesi neticesinde ölümlü yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği olayda davalı aracının sürücüsünün doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma kuralını ihlalden asli kusurlu olduğu davalı aracının sürücüsünün geçme kurallarına riayet etmemek ve aracının hızını aracın yük ve teknik özelliği ile yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre azaltmamak kurallarını ihlalden kusurlu olduğu tesbit edilmiştir. Çumra Cumhuriyet Savcılığı'nın 2010/773 sayılı hazırlık soruşturması kapsamında trafik polis memuru bilirkişiden alınan 3.6.2010 tarihli raporda davalı aracının sürücüsü M. A. Ç.'in gidiş istikametine göre yolun sol tarafında bulunan Kum ocağı istikametine dönüş yaparken yola gereken dikkati vermediği, yeterli mesafeden dönüşe sinyalini vermeden ve arka trafiği kontrol etmeden hatalı ve tehlikeli şekilde sola dönüşe geçip arkadan aynı yöne doğru seyreden davacı aracının önünü kapatarak olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiğinden doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yaptığından asli kusurlu olduğu davacı aracının sürücüsü A. D.'nin ise yola gereken dikkati vermeyerek sol şeride takip mesafesinden önce çıktığı dönüşe geçecek davalı aracını gördüğünde ikazla birlikte sağa direksiyon manevrasında bulunmadığı, araçtaki takograf cihazının çalışır durumda olmadığı, ayarlarının yapılmadığı bütün değerlerinin sıfır çıktığı banket üzerindeki izlerin keskinliği ve asfalt yol üzerindeki sürtünme izlerine göre aracın normal hız sınırları üzerinde seyrettiği anlaşıldığından geçme kurallarına riayet etmemek ve araçların hızını aracın yük ve teknik özellikleriyle yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığından tali kusurlu olduğu belirtilmiştir. Hazırlık evrakı içinde davacı aracında bulunan yolcuların da olaya ilişkin ifadeleri bulunmaktadır. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 2.12.2010 tarihli iddianame ile sürücüler hakkında taksirle ölüme ve yaralamaya sebebiyet vermek suçundan Konya 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/9 Esas sayılı dosyasında dava açılmış mağdur müşteki ve müdahillerin ifadeleri alınmış kusur durumunun tesbiti yönünden Ankara Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığınca düzenlenen 30.5.2011 tarihli raporda aynı nedenlerle sürücü M. A. Ç.'in asli A. D.'nin tali kusurlu olduğu bildirilmiş, sanık M. A. Ç.'in 11.8.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından hakkındaki davanın düşürülmesine, Adli Tıp Kurumu raporuna göre Sanık A. D. hakkında tali kusurlu olduğu kabul edelerek 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiş, bu hüküm temyiz edilmeden 19.1.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
Davacı taraf Konya 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/658 Değişik İş Sayılı dosyasında araçta meydana gelen hasar miktarının tesbiti hususunda talepte bulunmuş, makine mühendisi bilirkişi Ahmet Koyuncu tarafından düzenlenen 11.8.2010 tarihli tespit raporunda aracın pertinin uygun ve piyasa rayicinin 45.000 TL, sovtaj bedelinin 13.000 TL olduğu davacı zararının 32.000 TL bulunduğu belirtilmiştir. Davacı vekili kaza tesbit tutanağında tesbit edilen asli kusura ve kendileri tarafından tek taraflı olarak yaptırılan hasar tesbit raporuna dayanarak işbu davayı açmıştır. Davalı Konya İl Özel İdaresi vekili cevap dilekçesinde kusur durumunu ve 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/658 Değişik İş Sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunu kabul etmediğini beyan etmiştir. Mahkemece tarafların kusur oranları ve davacı aracında meydana gelen hasar miktarının tesbiti hususlarında tesbit raporunu düzenleyen aynı bilirkişiden rapor alınmış bu raporda davalı aracının sürücüsünün aynı sebeplerle %80 oranında asli davacı aracının sürücüsünün %20 oranında tali kusurlu ve davacı zararının 32.000 TL (45.000-13.000) olduğu kusur oranına göre davalı tarafın bunun 25.600 TL. sından sorumluluğunun bulunduğu bildirilmiş, davalı Konya İl Özel İdaresi vekilinin açıkça tesbit raporunu düzenleyen bilirkişi dışında farklı bir bilirkişiden kusur ve hasar yönünden rapor alınması yönündeki itirazına rağmen mahkemece hazırlık soruşturması sırasında ve ceza mahkemesinde alınan raporlar ile eldeki dosyada alınan bilirkişi raporu arasında çelişki olmaması ceza dosyasına göre işbu dosyada alınan raporun davalı lehine olduğundan bahisle davalı vekilinin talebi reddedilerek bu rapora göre hüküm kurulmuştur.
Aynı olayla ilgili davacı tarafça tek taraflı olarak yaptırılan tesbit sonucu tesbit raporunu düzenlemekle görüş bildirmiş olan aynı bilirkişiden alınan rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu durumunda mahkemece İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek kusur ve hasar konularında uzman bilirkişi kurulundan Cumhuriyet Savcılığı hazırlık evrakı, ağır ceza mahkemesinin ilgili dava dosyası mağdur, müşteki, müdahil ifadeleri hazırlık soruşturması aşamasında ceza dosyasında, tesbit dosyasında alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek tarafların olaydaki kusur durumları ve davacı aracında meydana gelen hasar yönünden (pertinin mi onarımının mı uygun olduğu hususu da incelenerek) gerekçeli ayrıntılı denetime elverişli önceki bilirkişi raporlarının da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Konya İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Konya İl Özel İdare'ye geri verilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy