MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL'yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2011 yılında bu parasal sınır 4.420,00 TL olarak uygulanmıştır.
Öte yandan 26.12.2011 gün ve 2815 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 411 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2011 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %10,26 olarak öngörülmüştür.Buna göre, 2012 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.870,00-TL.’sini geçmesi gerekir.
Takip hukukuna dayalı istihkak davalarında dava değerini, takip konusu alacak miktarı ile temyiz konusu olan hacizli mal değerinden hangisi az ise o değer oluşturmaktadır. Hacizli mal ihalede satılmış ve ihale kesinleşmiş ise dava bedele dönüşeceğinden bu kez karşılaştırmanın takip konusu alacak ile ihale bedeli üzerinden yapılması gerekecektir.
Somut olayda, haczili mallar ihale ile satılmış ve ihale kesinleşmiştir. İhale bedeli takip konusu alacaktan daha düşük olup, dava konusu hacizli mallara isabet ihale bedeli olan 3.912,00TL, dava değerini oluşturmaktadır.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca davacı 3.kişi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 18.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy