(818 S. K.m. 46)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar A. B., A. V. A. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek 41.604,65 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketleri maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne 25.078,60 TL maddi tazminatın davalılardan ve 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar A. B. A. V. A. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B. K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalılar A. B., A. V. A vekili ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zararın tazmini istemine ilişkindir. B.K'nun 46. maddesi uyarınca, cismani zarara uğrayan kişi tamamen ve kısmen çalışma gücü kaybından doğan zararını talep edebilir. Davacı meydana gelen kaza sonrasında % 39,2 oranında işgücü kaybına uğramıştır. Uyuşmazlık, davacının işgücü kaybı tazminatı belirlenirken esas alınacak aylık gelir miktarı noktasındadır. Davacı hakkında yapılan sosyal ve ekonomik araştırmada kasabada kahvehane işlettiği, 3 dekar portakal bahçesi bulunduğu aylık gelirinin 650-750 TL olduğu belirtilmiş, tazminat tutarının belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda davacının gelirinin 675 TL (kaza tarihinde asgari ücretin % 77,4 fazlası) olduğu kabul edilmiştir. Ancak mahkemece bu gelir belirleme yönteminin doğru olmadığı gerekçesi ile asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Oysa yapılan araştırma yeterli değildir. Davacının işlettiği kahvehanenin ortalama geliri ilgili meslek odasından da sorulmalı, vergi kaydı da araştırılmalıdır. Yine davacının portakal bahçesinden elde ettiği gelir de davacı tanıkları dinlenerek belirlenmeli, davacının fiili emeği ile kahvehane ve bahçeden elde ettiği gelirin efor kaybı nedeni ile maluliyet oranında zarara neden olacağı kabul edilerek tazminat tutarının hesaplanmasında esas alınacak gelir miktarı belirlenmelidir. Anılan husus gözardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar A. B., A. V. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 829,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı A. B. ve A. V.'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy