(6098 S. K. m. 49)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, 05.12.2010 tarihli tek taraflı kaza nedeniyle hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 4.060,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, aynı mahkemenin birleşen ve tarafları aynı olan 2012/259 Esas sayılı dosyasında ise davacı vekili aynı aracın 21.01.2011 tarihinde tek taraflı trafik kazası yaptığını belirterek, davalı tarafından ödenmeyen 7.565,00 TL hasar bedelinin tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının rent a car işi yaptığını, aracın aynı kasko sigorta döneminde farklı kişilerin kullanımında iken 3 kez kaza yaptığını, poliçe özel şartlarına göre aracın kiralanması halinde meydana gelecek hasarların teminat dışında olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl ve birleşen dosyalar bakımından davanın kısmen kabulüne, asıl dosyada 4.000,00 TL'nın 28.01.2010 tarihinden, birleşen dosyada ise 6.950,00 TL tazminatın 13.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Davacının rent a car işi ile ile uğraştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı sigorta şirketi vekili, sigortalı aracın aynı kasko sigorta döneminde farklı kişilerin kullanımında birçok kez kaza yaptığını, sigortalı aracın da aynı amaçla kullanıldığını belirterek, savunmasının ispatı bakımından davalının ticari defterlerine dayanmıştır. Mahkemece, ticari defterlerini süresinde ibraz etmesi için meşruhatlı muhtıra tebliğ edilmesine rağmen davalı, istenen ticari defterleri mahkemeye sunmaktan kaçınmıştır. Bu nedenle davalı taraf iddiasını ispatlamış, aracın rent a car olarak kullanılmadığı iddiasının ispat külfeti davacı tarafa geçmiştir. Ancak sunulan belgeler ile tanık beyanına göre davacı tarafın iddiasını ispat edemediği görülmüştür. Buna göre poliçedeki özel şarta göre aracın rent a car olarak kullanılması halinde hasarın teminat dışında kalacağının düzenlenmiş olduğu gözetilerek, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02.10.2013 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy