(6100 S. K. m. 369, 371)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından ve davacılar vekili tarafından (katılma yoluyla) temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, 23.12.2011 tarihinde, müvekkillerinin eş/babaları yaya ...'a plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş için 7.000,00 TL, davacı çocuklar ... için 2.500,00 TL ve ... için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 13.01.2017 tarihinde talebini davacı eş için 140.094,83 TL'ye, davacı çocuklar ... için 41.762,19 TL'ye ve ... için 18.142,98 TL'ye artırmıştır.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacı eş için 140.094,83 TL, davacı çocuklar ... için 41.762,19 TL ve ... için
18.142,98 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek ticari(avans) faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile (faiz türü açısından) H.M.K.'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince mahkeme kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, sair itirazların reddine, davacının davasının kabulü ile davacı ... için 140.094,83 TL, davacı ... için 18.142,98 TL, davacı ... için 41.762,19 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından ve davacılar vekili tarafından (katılma yoluyla) temyiz edilmiştir.
1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.
Davacılardan ... ve ... lehine hükmedilen tazminat miktarları itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar Doğuş ve ... lehine hükmedilen tazminatlar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından (davacı ... yönünden) ve davacılar vekili tarafından (katılma yoluyla) yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin ve davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, davacılar ... ve ... lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz isteminin (dilekçesinin) REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 6.154,82 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)