(6100 S. K. m. 355, 369, 371)
Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemli davadan dolayı İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 19.12.2016 gün ve 2014/1182- 2016/975 sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.04.2018 gün ve 2017/752- 2018/448 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı vekili, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın davacıya çarpmasıyla oluşan kaza sonucu davacının ağır biçimde yaralandığını, işgöremez hale gelip tedavi ve bakıcı gideri yapmak zorunda kaldığını, davalıya yapılan başvuru üzerine kısmi ödeme yapıldığını, davacının maluliyet oranının % 9 olarak saptandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 1.000,00 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesi tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davadan önce davalının davacıya yaptığı ödemeyle davacının zararının karşılandığı ve karşılanmamış zararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından; davaya konu kazadan kaynaklanan maluliyet durumunun mevzuata uygun biçimde düzenlenen ATK 3. İhtisas Kurulu raporuyla saptandığı; davacının 6 ay boyunca bakım ihtiyacı olduğuna dair iddiasının bulunmadığı ve bu hususun ispat edilemediği; ilk derece mahkemesi tarafından benimsenen bilirkişi heyet raporuyla davacı zararının usulünce hesaplandığı; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA; HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne, Dairemiz karar örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)