MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı (Başvuran); Başvuru sahibince komisyona yapılan müracaatın konusu davalı ... şirketine trafik poliçesi ile sigortalı olan... plakalı aracın başvuru sahibine ait ... plakalı araç ile 02/03/2015 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu hasarlanması sebebiyle araçta oluşan değer kaybı zararı olarak 25.000,00 TL, bilirkişi ücreti olarak da 742,00 TL’nin karşılanması talebine ilişkindir.
Davalı (Aleyhine Başvurulan), değer kaybına ilişkin başvuru öncesi davacı tarafın araç hasarına ilişkin aracın kasko sigortacısı Anadolu Sigorta A.Ş.’ye 11/467315 numaralı hasar dosyası açılmış olduğunu ve 28/05/2015 tarihinde ekli toplu ödemeye ilişkin dekont ve mahsup fişinden görüleceği üzere 21.778,00 TL rücu ödemesi yapılmış olduğunu, kaza tarihi itibariyle müvekkilinin poliçe limitinin 29.000,00 TL olduğunu, bu durumda tazminata esas değerlendirilecek bakiye poliçe limitinin 7.222,00 TL olduğunu belirtmiştir.
Hakem heyeti davalının aleyhe iddiası ispatlanamadığından 23.500,00 TL değer kaybı tazminatının ödenmesine karar vermiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 29.11.2017 tarih ve 2016/19973 esas 2017/11166 sayılı ilamı ile temiyiz isteminin kesinlikten reddine karar verilmiştir.
Davalı ... şirketi tarafında hasar dosyası ile yeniden Hakem Heyeti'ne tavzih başvurusunun kabulü ile Kasko sigortasına ödenen bedelin düşülmesi ile 1.722 TL değer +742,90 tespit masrafı toplamı 2.464,90 TL'nin ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince, tavzih kararının kaldırılmasına ve 23.500,00 TL değer kaybı tazminatının ödenmesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
14.06.2007 tarih, 26552 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin 12.fıkrası "Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse, hakemin verdiği kırk bin Türk lirasına kadar olan kararlar her iki taraf için kesindir. Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir" hükmünü içermektedir. Temyize konu karar, anılan Yasa'nın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy