(6100 S. K. m. 355, 369, 370, 371)
Davacı ... ile davalı ...Ş. arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemli davadan dolayı, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.03.2017 gün ve 2015/48- 2017/199 sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2018 gün ve 2017/922- 2018/721 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:
Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu olarak davacıya çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını, geçici ve sürekli işgöremezliğe uğradığını belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 1.000,00 TL. maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 21.12.2016 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini 147.227,71 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, karayolu sayılmayan şantiye sahasında gerçekleşen kazadan doğan zararın teminata dahil olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesi tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 16.358,63 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından; davacının dava dilekçesinde ve kusur raporuna itiraz dilekçesinde zararının müteselsilen ödetilmesi iradesini ortaya koyduğu; davalı trafik sigortacısının sigortaladığı araç sürücüsünün kusuru oranında zarar talebinde bulunmadığı ve teselsülden açıkça feragat etmediği; bu itibarla, davacının kendi kusuru olan % 10'a denk gelen kısım dışındaki zararının tamamını müteselsil sorumlulardan biri olan davalıdan talep edebileceği; davalıya sigortalı araç ticari araç olduğu için de temerrüt faizi olarak avans faizine karar verilmesinin gerektiği hususlarını dikkate almayan ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi suretiyle; davanın kabulü ile 147.227,71 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA; HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne, Dairemiz karar örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 7.542,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)