Tebliğname No: 4 - 2012/185479
MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 19/04/2012
NUMARASI: 2010/547 (E) ve 2012/268 (K)
SUÇ: İş ve çalışma hürriyetinin ihlali
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 119/1-c maddesinde yazılı şekilde işlendiğinin kabulü karşısında, bu maddeye göre yapılacak kovuşturmalarda şikâyet şartının bulunmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanıklar F.. O.. ve G.. K..'a yükletilen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ise de bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık Ş.. Y.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Oluşa göre,
Sanığın, birkaç kez ücret ödememesi nedeniyle, yemek yediği yeri işleten mağdurlarla tartıştığı ve bu tartışma sırasında çıkan kavgada yaralandığı, o günün ardından mağdurlarla diğer sanıklar arasında yaşanan olaylara katılmaması karşısında, diğer sanıkların gerçekleştirdikleri eylemlere ne şekilde katkısı bulunduğuna ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu açıklanmadan hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 230/1-b maddesinin ihlal edilmesi,
b) Kabule göre ise,
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık Ş.. Y..'ın temyiz nedenleri yerinde olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.