MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, kasten öldürme suçundan yargılanmasına yol açtığını düşündüğü katılanın babasına yazdığı mektupta geçen, "Oğlunun ve arkadaşlarının yalanları sayesinde 25 yıl 7 ay ceza aldım, oğlun ve arkadaşı beni tanımadıkları halde bana attıkları iftira sayesinde insan olarak hala toplumda geziyorlar, baba olarak sen ve anası senin oğlunun ve arkadaşının yüzünden yurdum yuvam dağıldı, benim bu cezayı çekmeye ömrüm yetmez, amma o yalan ve iftiradan dolayı Allah senin oğluna iyi ettin, o kullarımı mahvu perişan ettin mi diyecek sandınız, dilerim Rabbimden bir gün yüzü görmesinler. Elleri ayakları büzülsün, nesilleri kesilsin, bir de oğlun ... on bin iki yüz Türk Lirası utanmadan arlanmadan cehennemi düşünmeden attığı iftira kurumadan parayı almış ve yiyecek, cehennemde onun karşılığını Allah verecek irin ve ebedi cehennem sen ve anası acaba onu oradan kurtarabilecek misiniz, o insanlıktan nasibini almamış senin oğlunu yönlendiren ... İnşallah tez günde kellesi bir tarafta, gövdeleri bir tarafta gazetelerde çıkarlar, o paralar da evlatlarına zehir zıkkım olarak kalır. şeklindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek tarzda somut bir fiil isnadı ya da sövme içermeyip beddua niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre;
1- Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.