MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçuna yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
a- Mahkeme tarafından, sanığın aktif olarak müştekilere direndiği ve karakola götürüldüğünde müştekilere hitaben “ben askerim ulan hepinize gereğini yapacağım” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK 265/1. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun, görevini yerine getirmemesi için kamu görevlisine yönelik cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilebileceği nazara alınarak; sanığın suça konu eyleminde, suçun cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde gösterilip tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
b- Kabule göre de,
Sanık hakkında TCK’nın 106/1-ikinci cümle uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmasına rağmen mahkeme tarafından sanığa ek savunma hakkı tanınmaksızın, TCK’nın 265/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle CMK’nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.