MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/10456 sayılı iddianamesinde sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, hakaret suçundan açılmış bir davanın bulunmaması karşısında, CMK’nın 225. maddesine aykırı olarak sanıkların hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, 05/04/2008 tarihli olay tutanağında sanık ... tarafından söylendiği kabul edilen “yiyorsa gelin vurun, vurun da görün bakalım ne olacak” şeklindeki ifadenin tehdit niteliğinde olmaması, ayrıca sanığın diğer sanık ...’ın gözlem altına alınmasına ne şekilde engel olduğuna dair olay tutanağında herhangi bir anlatıma yer verilmemesi karşısında, sanığın somut olarak hangi eylemlerle direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarını gerçekleştirdiği kanıtlara dayalı olarak, temyiz denetimine imkan sağlayacak şekilde tartışılıp gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
3- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Yargılamaya konu somut olayda; sanıkların müştekiye söylediği kabul edilen “Sen kim oluyorsun ulan, senin paranı biz ödüyoruz, hepiniz aynısınız, bize hizmet etmek zorundasınız” şeklindeki ifadelerin müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, ayrıca 05.04.2008 tarihli olay tutanağında sanıkların müştekiye hakaret ettiğinin belirtildiği ancak hangi sözlerle hakaret edildiğine dair anlatıma yer verilmemesi karşısında, sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulması,
4- TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiği kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanmalı, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmeli, TCK’nın 3. maddesinde yer alan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” ilkesi de gözetilmelidir.
Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde hapis cezasının alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı göz önünde bulundurulmadan, sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,
5- Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,
6- Sanık ... hakkında TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
7- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, CMK’nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, işledikleri kabul edilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarında meydana getirdikleri somut maddi bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, sabıkasız olan sanıkların kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, hangi kişilik özelliklerinin olumsuz olarak kabul edildiği açıklanıp tartışılmadan, "zararın giderilmediği" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
8- TCK'nın 52/4. maddesine uyarınca hükmolunan adli para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.