MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen hakaret suçunun nerede, hangi sözlerle ve kime karşı işlendiği, aleniyet, zincirleme suç ve ihtilat öğelerinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,
2- Kabule göre de,
a) Sanığın müştekiyi elinde bulunan bıçakla “ yaklaşmayın vururum, kendimi de yakarım sizi de yakarım” şeklinde beyanda bulunup, tekme ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gerçekleşen eyleminin bütünüyle silahla görevi yaptırmamak için direnme eylemini oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında ayrıca TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,
b) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu açısından, uygulama olanağı bulunmayan 647 sayılı Kanunu 4. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
c) 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunda hükmolunan adli para cezası hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
d) TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına, ancak hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hükmedilebileceği gözetilmeden, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunda adli para cezasına hükmedilen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.