MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
KARAR
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Adli emanetin 2012/396 sırasında kayıtlı adli emanet için zamanaşımı süresince her zaman bir karar verilebileceği görülmekle;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle, ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin, sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Sanıkların birlikte hareket ederek müştekilere yönelik müsned suçu işledikleri iddia ve kabul edilmesine karşın TCK'nın 43/2 ve 265/3. maddeleri uygulanmamış ise de sanık aleyhine temyiz olmadığı için bu hususların bozma sebebi yapılamayacağı,
Ancak;
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümde 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “b“ ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık ... ve ... hakkında verilen hükümlerin ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I- Sanıklar ... ve ... müştekilere yönelik yaralama eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir unsurunu teşkil ettiği halde ayrıca sanıkların yaralama suçundan da mahkumiyetlerine karar verilmiş olması,
II- Sanık ... müdafinin sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin CMK'nın 230/1-d maddesi uyarınca TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı anlaşılmakla bu hususta gerekçesi açıklanarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,
III- Sanıklar ... ve ... görevi yaptırmamak için direnme suçunu diğer sanıklar ile birlikte müştekilere yönelik olarak gerçekleştirdikleri iddia ve kabul edilmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 43/2 ve 265/3. maddesinin uygulanmamış olması,
IV- Sanık ...'nin eyleminin sopa kullanılarak gerçekleştirilmiş olduğu anlaşılmasına karşın TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanmamış olması,
V- Sanıkların hakaret eylemlerinin sokak üzerinde gerçekleştiği iddia edilmesine karşın TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmamış olması,
VI- Sanıkların hakaret eylemlerinin müştekilere yönelik olarak gerçekleştiği anlaşılmasına karşın TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmamış olması,
VII- Görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçlarında TCK'nın 62. maddesi sanıklar hakkında uygulanmasına karşın hakaret suçunda uygulanmayarak hükümde karşıklık oluşturulması,
VIII- Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,
IX- Sanık ... hakkında, ... 7. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2...K. sayılı, TCK’nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen mahkumiyet kararı tekerrüre esas alınmış ise de, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verileceğinin öngörülmesi sebebiyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemiş olması,
X- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafi ve sanıklar ... ve ... temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'un 326/son hükmünün gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.