MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yaralama, tehdit, işyeri dokunulmazlığının ihlali, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkında tehdit, yaralama ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında ise yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, anlaşıldığından, katılan sanık ...'un, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
2- Katılan sanık ... hakkında hakaret, sanıklar ... ve ... hakkında ise iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
a- Katılan sanık ...'a yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin katılan sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Hakaret suçunun aynı suç işleme kararıyla kısa aralıklarla işlenmesine karşın, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
b- Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemleri yönünden kurulan beraat hükümlerinin de usul ve Kanuna uygun olduğu,
Anlaşıldığından katılan sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.