KARAR
Göçmen kaçakçılığı yapma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79/1-b, 35, 52/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 16.200,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2010 tarihli ve 2010/143 esas, 2010/387 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ilişkin Silivri infaz Hakimliğinin 14/04/2014 tarihli ve 2014/1950 esas, 2014/1846 sayılı kararını müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlünün denetimli serbestlik kararma uyduğundan bahisle koşullu salıverilmesine ve hakederek tahliyesine karar verilmesi yönündeki talebinin reddine ilişkin İstanbul 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2014 tarihli ve 2014/21 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/770 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 gün ve 72224 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A/9 maddesindeki, "Yükümlülüklerin gereklerine ve denetim planına uygun davranan hükümlünün koşullu salıverilmesi hakkında denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından hazırlanan gerekçeli rapor, 107 nci ve 108 inci maddeler uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilir." ile aynı Kanun'un 107/11. maddesindeki, "Bir hükümlünün koşullu salıverilmesi hakkında ceza infaz kurumu idaresi tarafından hazırlanan gerekçeli rapor, hükmü veren mahkemeye; hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemeye verilir. Mahkeme, bu raporu uygun bulursa hükümlünün koşullu salıverilmesine dosya üzerinden karar verir. Mahkeme, raporu uygun bulmadığı takdirde gerekçesini kararında gösterir. Bu kararlara karşı itiraz yoluna gidilebilir." şeklindeki düzenlemeler gereğince, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının denetim süresini yerine getiren hükümlünün koşullu salıverilmesi talebi hakkında, hükmü veren mahkeme ile aynı derecedeki İstanbul 61. Asliye Ceza Mahkemesince karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı ile hazırlanan iş bölümünde belirtilen, “Uyarlama yargılamaları hariç olmak üzere hükmün infazı aşamasında disiplin cezaları, koşullu salıverilme, koşullu salıverilmenin geri alınması, denetimli serbestlik ve infazla ilgili diğer uyuşmazlıklardan kaynaklanan iş veyahut kararlara yönelik temyiz incelemeleri, hükme esas alınan suç ya da kararların niteliğine bakılmaksızın, 1. Ceza Dairesi tarafından yapılır” hükmüne göre, kanun yararına bozma isteminin, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nce incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 07.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy