KARAR
İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 151/1 ve 62. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Terme Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2014 tarihli ve 2008/382 esas, 2014/438 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.06.2015 tarih ve 206636 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında “1-Sanık hakkında, düzenlenen 10/10/2008 tarihli iddianamede işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan dava açılmış olduğuna dair bir ibareye yer verilmediği ve sevk maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4. maddesinin gösterilmediği, iddianame metninde yer alan "marketin camlarını kırarak kilidini zorlayıp içeri girdikleri" şeklindeki anlatımın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılmış olduğunu göstermeye yeterli olmayacağı cihetle, usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından, işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak sanığa ek savunma hakkı verilmek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulamayacağının gözetilmemesinde,
2- Suç tarihi olan 03/04/2006 itibari ile mala zarar verme suçunun, 5560 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden itibaren de geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının uzlaşmaya tabi olması karşısında; taraflara 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılması gerektiği, müştekinin 03/04/2006 tarihli kolluk ifadesine yer alan "uzlaşma taraftarı değilim" şeklindeki beyanının usulüne uygun uzlaştırma işlemi sayılamayacağı gözetilmeden ve uzlaşmaya ilişkin hükümler tartışılmadan karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
a- CMK'nın 225/1. maddesine aykırılık yönünden:
CMK'nın 225. maddesindeki; "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir" şeklindeki düzenleme gereğince de, hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.
İddianamede anlatılan olayın dışında bir fail ve fiilin yargılanması söz konusu olduğunda ise, suç duyurusunda bulunulması ve iddianame ile dava açılması halinde de gerekli görüldüğünde her iki iddianame ile açılan davaların birleştirilmesi yoluna gidebilecektir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.04.2013 gün, 2012/6-1307 asas, 2013/151 sayılı kararında da açıklandığı üzere, iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.
b- Uzlaşma uygulanması gerektiğine ilişkin olarak:
5271 sayılı CMK'nın 254/1. maddesinde; “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmüne yer verilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 gün ve 2012/6-1142 esas, 2013/17 sayılı kararında da belirtildiği üzere, uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma safhasında yapılması gerektiği, kovuşturma aşamasında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak "suçun uzlaşma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde" mümkün olduğu, başka bir anlatımla, soruşturma aşamasında uzlaştırma teklif edilmesine rağmen taraflarca kabul edilmemiş olması nedeniyle uzlaşma gerçekleşmemiş ise kovuşturma aşamasında artık uzlaştırma işlemi yapılamayacağı, gözönünde bulundurulduğunda;
Somut olayda, soruşturma aşamasında ifadesi alınan müştekinin uzlaşmak istemediğini beyan ettiği görülmektedir. Bu nedenle yargılama konusu suçları uzlaşma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada ortaya çıkması söz konusu olmadığından, bu hususa yönelik kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.
Sonuç ve Karar:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler kısmen yerinde görüldüğünden,
1- Sanık ... hakkında, Terme Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2014 tarihli ve 2008/382 esas, 2014/438 sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine,
2- Soruşturma aşamasında uzlaşma gerçekleşmediğinden, 2 nolu kanun yararına bozma isteminin reddine, 22.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.