MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında, işyerine girerek hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi uyarınca cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı, lehe yasa değerlendirilmesi yapılarak hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleriyle kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c maddeleri uygulanarak kurulan mahkumiyet hükmünün ise bozulduğu, Yerel Mahkemece bozma kararına uygun şekilde sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu tek başına işlediği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği ve dolayısıyla işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun CGK'nın 17/09/2013 tarih, 2013/499-375 sayılı kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği tespit edilmekle;
Suçun oluştuğu 28/05/2003 tarihine göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen oniki yıllık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz süreci içinde gerçekleştiği anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 02/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.