MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1- Hakaret suçundan verilen beraat hükmünün temyizinde,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılanlar ... ve ...’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eyleminin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığının kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 25/1 ve CMK’nın 223/2-d maddeleri uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden ceza verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması,
Kanunu aykırı ve katılanlar ... ile ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu husus, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, sanık ... (...) hakkındaki hüküm fıkrasından “CMK'nın 223/3.c maddesi uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına,” ibaresinin çıkarılarak yerine “CMK’nın 223/2-d maddeleri uyarınca yüklenen suç sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması nedeniyle sanığın beraatına” ifadesinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 07.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.