MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
A- Sanık ...’e yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın eylemini birden fazla kişiyle gerçekleştirmesine karşın TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
2- Sanık ... hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan Dinar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/85 esas, 2012/41 sayılı kararının suç tarihinden sonra 11/07/2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Dinar Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/02/2007 kesinleşme tarihli, 2005/97 esas, 2005/100 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın” karardan çıkarılması, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine '' Dinar Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/02/2007 kesinleşme tarihli, 2005/97 esas, 2005/100 karar sayılı hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Dinar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/85 esas, 2012/41 karar sayılı ilamının esas alınarak belirlenmesine'' ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Tekerrüre esas alınan Burdur Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/243 esas, 2013/61 sayılı kararının suç tarihinden sonra 07/10/2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Dinar Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30/11/2005 tarih, 2005/97 Esas, 2005/100 Karar sayılı ilamına ilişkin şartla tahliye ve bihakkın tahliye tarihlerinin araştırılıp incelenmesinden sonra sanığın mükerrir olup olmadığı hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın eylemini birden fazla kişiyle gerçekleştirmesine karşın TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmaması,
3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.