MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Beraat, mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
A. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı hakaret suçundan verilen beraat kararı ve katılan ...'e karşı yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik katılan ... vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Katılan ... vekilinin, katılan ... Gezre ile vekalet ilişkisinin olmaması ve onun adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, tebliğnameye uygun olarak, CMUK.nun 317. maddesi gereğince, katılan ... vekilinin katılan ...'e yönelik suçlar yönünden TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama suçundan verilen mahkumiyet mahkumiyet kararına yönelik sanık ... ve katılan ... vekilinin temyizinin incelenmesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen aykırı olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın” karardan çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.